Na dat we lekker rustig zijn opgestaan en we de ochtend lekker hebben geluierd zijn we na de croissants en stokbrood weer naar de metro gelopen. Op naar de oudste begraafplaats van Parijs.
Een hele grote begraafplaats met enorme huisjes erop. Kleine en grote tempeltjes waar mensen begraven liggen. Pracht en praal afgewisseld met hele simpele gedenkstenen. Er liggen op deze begraafplaats ook beroemdheden. We hebben er een paar gezocht en bezocht. Chopin, Jimmy Morrisson en Edith Piaf.
Beetje dooie boel maar wel heel mooi om te zien en het weer werkte ook mee dus mooie wandeling.
Een klein cafeetje werd onze volgende bestemming voor een drankje en toen door naar de volgende dooie namelijk Napoleon Bonaparte.
Deze ligt begraven in een speciaal door hem zelf ontworpen koepel. Een prachtig verhaal die Rianne zich nog van de vorige keer (toen deed ze een audiotour) kon herinneren was dat de kist in het midden van de koepel staat en je als bezoeker op de tweede verdieping aankomt als je dus naar de kist wil kijken moet je over de rand heen buigen om de kist te zien en zodoende buigt iedereen (nog steeds) voor de kiezer.
Ook weten we nu dat de kiezer in 7 kisten begraven ligt gemaakt van allerlei verschillende materialen.
Heel mooi en indrukwekkend om te zien.
Nu was het tijd om te shoppen. Merijn wilde heel graag naar de grootste speelgoed winkel van Parijs en die hadden we gevonden. Hij lag vlakbij de La Fayette (een enorm groot en duur warenhuis) en de rest van de familie wilde daar wel heen dus dat was mooi e combineren. Henk en Merijn naar de speelgoed en de rest naar het andere warenhuis. Rond zes uur (1 uur later) hadden we weer afgesproken. Merijn heeft Pokemon handschoenen gekocht en de rest is bovenop het gebouw geweest om te genieten van Parijs bij avondlicht.
Wandelen maar weer en op naar de volgende bestemming. We wilde de Eifeltoren graag nog een keer zien maar dan verlicht vanaf een speciale plek (Trocadero) Zodat je hem in het geheel kon zien. Mooie foto's gemaakt en door het was namelijk tijd voor pannenkoeken van Merijn en Pauline.
Pauline wilde echter nog graag het Panteon Madeleine zien. Een prachtig Romeins bouwwerk dat elke keer van kleur veranderende.
Als verrassing zeiden we niets en reden we gewoon met de Metro in die richting. Haar gezicht was prachtig toen ze zag waar we uitstapten.
Na wat foto’s en een kleine wandeling naar Place de la Concorde, waar we weer de metro namen.
Thuis aangekomen zijn Pauline en Merijn aan de pannenkoeken begonnen. Oké het was wat later dan onze gebruikelijke dinertime maar wat waren ze lekker.
Met een volle buik en vol van indrukken zijn we toen maar naar bed gegaan.
Want morgen gaan we helaas al weer naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten